Alvörumaður Mugison!

...ekki þetta endalausa sultarhjal. Hér er maður sem þorir að viðurkenna að honum vegnar vel. Það er eins og það hafi verið dálítið "tabú" síðustu misserin.

Því miður náði ég ekki í miða og sem betur fer er uppselt! Það er þá rýmra fyrir einhverja aðra þetta kvöld. 

Karlalandsliðið í fótbolta!

Flestir virðast sammála því að árangur karlalandsliðsins í fótbolta sé óásættanlegur. Ráðamenn í þeim málefnum virðast einnig fullvissir um að ekki sé sérstök ástæða til að gera eitthvað í málinu!

Ég verð að viðurkenna að ég átta mig ekki alveg á því hvað sé ásættanlegur árangur og hvað ekki. Mér finnst stundum að þeir sem tjá sig um þessi mál gleymi því að Ísland er örþjóð og árangur út af fyrir sig að hægt sé að koma saman sem liði sem ekki verður sér til skammar. Kannski hefur það ekki tekist sl. misseri og kannski er óþarfi að raðast neðar en Færeyjar á styrkleikalista. Hvað veit ég!

Hitt veit ég að fótbolti fær allt of mikla athygli hér á landi. Tek fram að mér þykir gaman að horfa á góðan fótbolta. Þykir jafnleiðinlegt að horfa á lélegan fótbolta.  Íslenskur fótbolti er því miður allt of oft í þeim flokki. Varla við öðru að búast þegar tekið er mið af fjölda liða í efstu deild. Liðin eru einfaldlega allt of mörg miðað fjölda íbúa. Ástæðan fyrir því er að allt of mörgum er beint í fótbolta en ættu í raun að stunda aðra íþrótt. Gætu þar hugsanlega náð mun betri árangri.

Um þetta skrifaði ég færslu fyrir um tveimur árum og í stað þess að endurtaka hana þá vísa ég til hennar hér. Hef út af fyrir sig ekkert skipt um skoðun.

Áfram Ísland!

Hringvegurinn hjólaður á 8 dögum

Um miðjan júní ákváðum við félagarnir, Halli og Rúnar, að hjóla hringveginn. Þetta er svo sem ekki ný hugmynd en einhvern veginn hefur hún ekki komist á framkvæmdastig fyrr en núna. Við höfum svo sem ekkert óskaplega mikla reynslu af því að hjóla, það lengsta sem við höfðum farið fyrir þessa ferð var 107 km á dag. Erum þó í ágætu formi!

Í byrjun var markmiðið að fara hringinn á 7 dögum. Strax sáum við að það var illgerlegt og ákváðum að fara hringinn á 8 dögum. Lagt var af stað mánudaginn 20. júní kl. 9.30 og komið til baka mánudaginn 27. júní kl. 21. Að jafnaði voru hjólaðir 160-200 km á dag og hjólað 12-14 tíma.

   

Fyrsta daginn voru hjólaðir 185,5 km og gist að Höfðabrekku rétt austan við Vík. Ferðatíminn var 12 tímar og meðalhraðinn 19,7 km á klst. Veðrið frekar leiðinlegt og við rennblautir þegar komið var í náttstað. 

 Annan daginn var stefnan tekinn á Hala í Suðursveit (gist í Gerði). Hjólaðir voru 203 km, meðalhraðinn var 19,9 km á klst og ferðatíminn 13 timar. Þennan dag voru aðstæður góðar, umferð lítil og lítið um brekkur. Við þó þreyttir á náttstað enda 203 km nokkuð löng dagleið.

 

Þriðja daginn var stefnan tekin á Djúpavog. Aðstæður ágætar en nokkuð um brekkur. Hjólaðir voru 161,61 km, meðalhraðinn 18,7 km og ferðatíminn 11 tímar. 

 

 

Fjórða daginn var stefnan tekinn á Egilsstaði. Þetta átti að vera hálfgerður hvíldardagur en raunin varð önnur. Öxi er ekki sérlega hentug til hjólreiða. 

 

 

Hjólaðir voru 89,49 km, meðalhraðinn var aðeins 13,8 km og ferðatíminn 7,5 tímar. Komnir óvenju snemma á náttstað, eða um kl. 16 og gátum því nærst vel og hvílt okkur. Þetta var eini dagurinn sem við vorum komnir á náttstað fyrir kvöldmat en oftast vorum við ekki komnir fyrr en um kl. 22.

Fimmta daginn var stefnan tekinn á Mývatn um Möðrudalsöræfi. Hjólaðir voru 161,71 km, meðalhraðinn aðeins 14,4 km á klst og ferðatíminn 14 tímar. 

 

Á þessari leið voru aðstæður afar slæmar. Aðeins tveggja stiga hiti, mótvindur og rigning.  Allt hafðist þetta þó og vorum við komnir á náttstað um kl. 22.

Sjötta daginn var stefnan tekin á Skagafjörð. Hjólaðir voru 194,17 km, meðalhraðinn 18,5 km á klst og ferðatíminn 13 tímar. Frekar erfið leið, mikið um brekkur og stundum mótvindur. 

 Sjöunda daginn var stefnan tekinn suður fyrir heiðar eða í Norðurárdal. Hjólaðir 187,63 km, meðalhraðinn 20,9 km á klst, enda mikill meðvindur, og ferðatíminn 13 tímar. Óskaplega kalt í Hrútafirði enda norðan bál.

 

Síðasti dagurinn átti að vera  frekar þægilegur enda ekki nema 144,38 km. Norðan hvassviðri gerði það þó að verkum að þetta varð heldur meiri raun en til stóð. Meðalhraðinn var þó 18,1 km á klst og ferðatíminn 12 tímar. Mannskaða veður var í Hvalfirði og urðum við um tíma að leita vars. Hér má sjá stutt myndband sem lýsir aðstæðum ágætlega.

 

Allt hafðist þetta þó að lokum. Í heild voru hjólaðir 1.327 km á 8 dögum. Vitum ekki til þess að hringurinn hafi áður verið hjólaður á svo skömmum tíma.

 

....þetta er því óformlegt íslandsmet þar til annað kemur í ljóst!

Klofin þjóð!

Nú liggur niðurstaða þjóðaratkvæðagreiðslu um IceSave lögin fyrir. Um 60% sagði NEI og þar með um 40% JÁ. Flestir myndu telja þetta nokkuð góðan meirihluta. Sumir, þá einkum stjórnmálamenn, telja að nú sé mikilvægt að sameina þjóðina. Þetta mál hafi klofið hana í tvær fylkingar!

Þessi klofningur held ég að sé satt best að segja stórlega ofmetinn. Ég held að mun auðveldara verði að fá fólk til að styðja niðurstöðuna en menn vilja vera láta.

Í fyrsta lagi þá kusu um 60% NEI. Í öðru lagi þá virtust margir mjög óvissir í afstöðu sinni, þ.e. hvort þeir ættu að kjósa NEI, eða JÁ. Í þriðja lagi voru einhverjir sem vissu ekkert endilega hvað átti að kjósa og létu kannski nær umhverfið ráða. Einhverjir þeirra sögðu eflaust JÁ. Svo voru einhverjir sem langaði til að segja NEI en þorðu ekki! 

"Nei hópurinn" gæti því allt eins verið 75-80%. Það telst varla klofin þjóð. Eftir stendur kannski 25% sneið sem hafði fullkomna sannfæringu fyrir því að JÁ væri rétt en NEI væri rangt. Mér er til efs að sá hópur muni halda áfram að berjast fyrir þeim málstað.

Það sem er áhyggjuefni er hve margir stjórnmálamenn leggja á það áherslu að nú þurfi að sameina hina klofnu þjóð. Það sé þá verkefni sem þeir sjálfir séu einmitt best til fallnir. 

...um það hef ég satt best að segja miklar efasemdir.

Hjarðhegðun!

Nú hefur kjörstöðum verið lokað og skrif á blogg síðum og fésbókinni mun ekki hafa áhrif á niðurstöðuna.

Það hefur verið fróðlegt að fylgjast með umræðunni sl. daga og vikur. Ég dáist að því fólki sem hefur mótað sér sannfærandi niðurstöðu. Skiptir þá litlu hvort svarið er JÁ eða NEI. Sumir hafa jafnvel lýst því yfir að þeir hafi kynnt sér samninginn vel. Ekki dreg ég það í efa. Ég hef reynt en sannast sagna ekki náð að móta mér skýra mynd af kostum og göllum samningsins. Miðað við þau ólíku sjónarmið lögfræðinga, hagfræðinga og annarra spekinga þarf það svo sem ekki að koma neinum á óvart.

Ég held því fram að mjög fáir skilji málið til einhvers gagns. Ég held því einnig fram að mjög óráðið hafi verið að setja mál sem þetta í þjóðaratkvæði. Fæ ekki séð að það hafi verið til góðs.

Ég var lengi óviss um afstöðu mína. Út af fyrir sig ágæt rök fyrir hvorum valkostinum fyrir sig. Þegar í kjörklefann kom og ég horfði á kjörseðilinn varð mér þó ljóst að það var aðeins einn réttur valkostur! Vonandi verður það niðurstaðan. 

Ef hinn valkosturinn verður ofaná þá vona ég svo sannarlega að það fólk sem talað hefur fyrir honum hafi rétt fyrir sér. Annars bíða okkar miklir erfiðleikar. 

IceSave!

Nú þarf hver og einn að fara að gera upp við sig hvernig á að greiða atkvæði í þjóðaratkvæðagreiðslunni um IceSave lögin. Í grundvallaratriðum eru þrjár leiðir í boði:

1. Segja JÁ
2. Segja NEI
3. Mæta ekki

Í mínum huga er ekki augljóst hvaða leið er best. Lengi vel hallaðist ég að því að mæta ekki. Taldi mig ekki hafa nokkrar forsendur til að setja mig inn í þetta af einhverju viti. Tel mig reyndar ekki enn hafa þær forsendur eða upplýsingar. Málsvarar beggja sjónarmiðana færa ágæt rök fyrir sínum málstað. Ekki hjálpar það nú mikið.

Ég er því enn að gæla við þá hugmynd að mæta ekki! 

Traust til stjórnmála!

Flestir átta sig á því að traust til stjórnmála er ekki mikið um þessar mundir. Undanfarið hefur nokkuð verið um þetta rætt, m.a. í tengslum við nýútkomna skýrslu á vegum Samfylkingarinnar um starf flokksins og í viðtalsþættinum Návígi þar sem rætt var við Huldu Þórisdóttir. Í umfjölluninni kemur sterkt fram það sjónarmið að traust til stjórnmála hafi hrunið um leið og bankakerfið hrundi.

Þetta er á vissan hátt rétt en þó ekki nema hálfsannleikur. Það er ekki eins og stjórnmálin hafi notið mikils trausts fyrir hrunið. Það má m.a. sjá í könnunum Capacent Gallup á trausti til stofnana. Vissulega hefur traust til alþingis minnkað en það hefur aldrei verið sérstaklega mikið. Þannig báru aðeins 29% mikið traust til alþingis í febrúar 2007. Það að nú skuli aðeins 13% bera mikið traust til alþingis er vissulega lægra en flokkast ekki endilega sem hrun. 

Í  kjölfar alþingiskosninganna 2007 skrifaði ég í fræðigreinina Markaðsfræðilegt sjónarhorn á stöðu stjórnmálaflokka fyrir alþingiskosningarnar 2007. Þar kemur eitt og annað fram sem of langt mál er að gera grein fyrir hér en áhugasamir eru hvattir til að lesa greinina. Þar er m.a. gerð grein fyrir niðurstöðum könnunar í tengslum við greinina en spurt var: "Hversu líklegt eða ólíklegt telur þú að stjórnmálamenn standi við gefin loforð?" Niðurstaðan varð sú að aðeins tæp 18% tödu það líklegt eða mjög líklegt. Í sömu könnun var spurt "Hversu líklegt eða ólíklegt telur þú að fólk almennt standi við gefin loforð?" en þar varð niðurstaðan sú að tæp 74% töldu það líklegt eða mjög líklegt.

Með öðrum orðum þá taldi fólk það mun líklegra að almenningur stæði við gefin loforð en stjórnmálamenn.

Vantraust til stjórnmála á sér því mun lengri sögu en til bankahrunsins haustið 2008. Það er eitthvað sem stjórnmálamenn þurfa að fást við. 

Skandall!

Kosningaþátttakan, eða öllu heldur þátttökuleysið, til stjórnlagaþings er meiriháttar skandall. Hvað er að þjóð minni? Viljum við virkilega ekki hafa áhrif á það hvernig Stjórnarskráin verður? Viljum við veikt stjórnlagaþing sem alþingismenn geta hunsað að vild?

Ég á bara ekki orð!

Þetta er mín eina huggun!

 

Þjóðfundurinn!

Ég var svo heppinn að fá að koma að framkvæmd Þjóðfundarins sl. laugardag. Var í hlutverki borðstjóra, eða lóðs eins og það er kallað, og vann með mörgu ólíku fólki yfir daginn.

Það sem kom skemmtilega á óvart var hve margir eru sammála um mörg grundvallaratriði. Kannski ekki margt sem koma á óvart en það held ég að hafi svo sem ekki verið markmiðið með fundinum. Stundum komu fram skemmtileg sjónarmið sem endurspegluðu fyrst og fremst hagsmuni þess er setti það fram. Þannig taldi sá yngsti á borðinu mikilvægt að endurskoða áfengislöggjöfina á meðan sá elsti lagði áherslu á lífeyrismál.

Það sem hefur vakið athygli mína er hve margir virðast reiðubúnir til að hafa efasemdir um að eitthvða hafi komið út úr þessum fundi. Í umræðunni þykir mér sumir ekki átta sig á hvað Þjóðfundurinn er og það sem er ekki síður mikilvægt, hvað hann er ekki.

Að mínu viti er Þjóðfundurinn samtal. Þarna kemur saman úrtak þjóðarinnar og ræðir ýmsar áherslur sín á milli. Það var ekki hlutverk Þjóðfundar að taka ákvarðanir um efnisinnihald né að útfæra þær hugmyndir sem fram komu. Ég gat ekki betur séð en að margir þátttakendur væru mjög ánægðir með fundinn. Því held ég að mikið hafi komið út úr honum. 

Það er svo annara að nýta sér, eða ekki, þær hugmyndir og áherslur sem fram komu!

Rétt, sanngjarnt og gerlegt

Ég lendi stundum í því að þurfa að taka vandasamar ákvarðanir. Það á eflaust við um marga aðra. Sumar ákvarðanir eru vandasamari en aðrar og hef ég tamið mér að gera það sem ég held að sé RÉTT, SANNGJARNT OG GERLEGT á hverjum tíma. Þetta þrennt fer reyndar ekki alltaf saman.

Sjónvarpsþátturinn "Saga af stríði og stolnum gersemum" sem sýndur var á RÚV sunnudagskvöldið 31. október fannst mér nokkuð merkilegur. Átti reyndar í dálitlu basli með að átta mig á því um hvað þátturinn var en smátt og smátt þá rann það upp fyrir mér. Svo virðist sem á Íslandi sé þýfi úr dómkirkjunni í Coventry! Um er að ræða glugga úr kirkjunni sem teknir voru úr til að forða þeim frá eyðileggingu vegna yfirvofandi loftárása. Af einhverjum ástæðum þá enduðu þessir gluggar á Íslandi og gegna sumir sínu upprunarlegu hlutverki, þ.e. eru gluggar í kirkju, en aðrir eru í geymslu og eru víst búnir að vera þar lengi fáum til yndis eða ánægju.

Nú er úr vöndu að ráða. Hvað ætli sé RÉTT, SANNGJARNT OG GERLEGT í þessari stöðu? Í mínum huga er það nokkuð augljóst. Að sjálfsögðu á að skila þessu til baka. Alveg eins og við vildum fá handritin okkar til baka á sínum tíma. Okkur væri ekkert annað en sómi af þvi að skila þessum gluggum til þeirra sem, að því er virðist, teljast réttir eigendur.